Epsilon yayınlarından çıkmış kitap 147 sayfa ve 5 bölümden oluşuyor. Kitapta çok fazla resimleme yapılmış. Muhtemelen çocuk kitabı olduğu düşünülerek somutlaştırma amacıyla resimler eklenmiş ama bağlamla çok da alakalı olmayan resimlemeler mevcut. 4. Bölüm, eklenmiş genişletilmiş bir yeni baskı olarak çıkarılmış 2014 yılında. Richard Bach tarafından 1970 yılında yayınlanmış olan kitap 4. Bölüm hikâyenin güzelliğini bozduğu için yayınlanmamış, ta ki 2014 yılına kadar. Kitaptaki son söz kısmı bunu açıklamaya ayrılmış. Kader Ay ve Aslı Tümerkan tarafından çevrilen kitap yer yer masalsı öğeler taşıyan fabl türünde yazılmış bir öykü.
Kitap aslında Martı Jonathan üzerinden sürü içinde sıradan bir martı olmayı reddedip öğrenmeyi amaç edinerek, hakikate ulaşmayı; gelenekleri sorgulamayı, çoğunluktan farklı olabilmeyi, sınırın dışına taşmayı, aykırı olmak suretiyle içindeki potansiyeli ortaya çıkarabilmeyi anlatıyor. Geleneğin ve kalıplamış statükonun çoğu zaman içimizdeki yaratıcı gücü ve mevcut potansiyeli ne derece öldürdüğünü vurguluyor. “Aşağı in! Martılar karanlıkta uçamaz! Karanlıkta uçabilmen için bir baykuşunki gibi gözlere, bir şahininki gibi kısa kanatlara ve uçuş haritalarına sahip olman gerek!” diyerek Martı Jonathan’a derinden gelen ses, bir bakıma Kafka’nın Dönüşüm’ünde dile getirdiği ‘kültürel hapishane’lerden çok da farklı değildi. Peki gerçekten öyle mi?...
Kitap aslında Martı Jonathan üzerinden sürü içinde sıradan bir martı olmayı reddedip öğrenmeyi amaç edinerek, hakikate ulaşmayı; gelenekleri sorgulamayı, çoğunluktan farklı olabilmeyi, sınırın dışına taşmayı, aykırı olmak suretiyle içindeki potansiyeli ortaya çıkarabilmeyi anlatıyor. Geleneğin ve kalıplamış statükonun çoğu zaman içimizdeki yaratıcı gücü ve mevcut potansiyeli ne derece öldürdüğünü vurguluyor. “Aşağı in! Martılar karanlıkta uçamaz! Karanlıkta uçabilmen için bir baykuşunki gibi gözlere, bir şahininki gibi kısa kanatlara ve uçuş haritalarına sahip olman gerek!” diyerek Martı Jonathan’a derinden gelen ses, bir bakıma Kafka’nın Dönüşüm’ünde dile getirdiği ‘kültürel hapishane’lerden çok da farklı değildi. Peki gerçekten öyle mi?...
Ay Vakti dergisinde yayınlamış yazımızın devamı için:
Yorumlar
Yorum Gönder